Η Αττικόν Φως έχει δημιουργήσει μία πλήρη συλλογή με αντίγραφα μουσειακών εκθεμάτων με μοναδικά πρότυπα και συλλεκτικές κεραμικές συνθέσεις. Μερικές από τις συλλογές που διατηρεί είναι οι κάτωθι:
• Η πρωτότυπη συλλογή «Αρχαίο Ελληνικό Παιχνίδι»
• Η γοητευτική συλλογή «Αρχέτυπα Σύμβολα»
• Η διακεκριμένη επιλογή «Μινωικών και Μυκηναϊκών μοτίβων»
• Η διαχρονική συλλογή «Ερυθρόμορφα αγγεία»
Τα χειροποίητα, υψηλής καλλιτεχνικής και ποιοτικής αξίας πολιτιστικά προϊόντα της Αττικόν Φως μπορούν να αποτελέσουν πρότυπα αναμνηστικά δώρα, τα οποία μεταδίδουν την πεμπτουσία, την οικουμενικότητα και τη διαχρονικότητα του ελληνικού πολιτισμού. Τα προϊόντα Αττικόν Φως αποτελούν ιδιαίτερα έργα μικροπλαστικής και μικρογλυπτικής.
Πλαγγόνα: Η κούκλα αποτελεί διαχρονικό παιχνίδι των μικρών κοριτσιών. Η πλαγγών ή γλήνη ή κόρη ήταν κούκλα που είχε ανθρώπινη μορφή. Ονομάζονταν «νύμφες και κόρες» όταν ήταν φτιαγμένες από κερί ή πηλό και είχαν συμβολικό χαρακτήρα. Συχνά αναφέρονταν και ως «δαιδάλα», αφού οι κούκλες με κινητά μέλη αποδίδονταν στον σπουδαίο τεχνίτη της Κνωσού, τον Δαίδαλο. Επειδή το σχήμα τους μοιάζει με καμπάνα, οι αρχαιολόγοι ονόμασαν τον συγκεκριμένο τύπο ως «καμπανόσχημο ειδώλιο». Μία από τις πιο εξέχουσες από αυτές είναι η καμπανόσχημη κούκλα που κατασκευάστηκε τον 7 ο αιώνα π.Χ., βρέθηκε στη Θήβα κι επιλέχθηκε ως πρότυπο για να δημιουργηθούν οι δύο κούκλες των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, η Αθηνά και ο Φοίβος.
Σείστρο: Το πρώτο παιχνίδι που έπιαναν στα χέρια τους τα βρέφη στην αρχαιότητα ήταν η πλαταγή (πλαταγώ= δημιουργώ ήχο κρούοντας), κουδουνίστρα που φέρεται να επινόησε ο «πατέρας» της μαθηματικής μηχανικής, Άρχοντας από τον Τάραντα τον 4 ο αιώνα π.Χ.. Οι αρχαίοι θεωρούσαν πως ο ήχος της κουδουνίστρας, εκτός από παιχνίδι, αποτελούσε και ένα είδος αποτροπής της επήρειας των κακών πνευμάτων στο παιδί. Οι κουδουνίστρες είχαν συνεπώς, μεταξύ άλλων, μαγικό και αποτρεπτικό χαρακτήρα.
Η παρούσα συλλογή περιλαμβάνει μοναδικές εικαστικές εφαρμογές και αντίγραφα εμπνευσμένα από εκθέματα ελληνικών μουσείων. Πρόκειται για μία ξεχωριστή συλλογή, η οποία περιλαμβάνει τα κυρίαρχα οικουμενικά και διαχρονικά σύμβολα του ελληνικού πολιτισμού, όπως αυτά αποδόθηκαν από τους αρχαίους ημιουργούς και σήμερα κοσμούν τις αίθουσες μεγάλων Μουσείων ως σημαντικά έργα τέχνης. Κυρίαρχα στην τέχνη της συμβολικής αναπαράστασης είναι τα φυσικά και ζωικά σύμβολα λόγω της σύνδεσης των φυσικών τους ιδιοτήτων με τα θρησκευτικά ιδεώδη της αρχαιοελληνικής κοινωνίας.
Ακροκέραμο με παράσταση τύπου ανθεμίου: Το ανθέμιον, το λουλούδι στην αρχαία Ελληνική γλώσσα, είναι ένα σχηματισμένο άνθος που χρησιμοποιείται ως διακοσμητικό θέμα. Πρόκειται για κλασική διακόσμηση που χρησιμοποιεί τα φύλλα της αμπέλου ή άλλων φυτών και χρησιμοποιείται σε ζωοφόρους ή ως στοιχείο διακοσμητικής απόκρυψης ατελειών στις άκρες μίας στέγης, ή σε σημεία ένωσης οικοδομικών στοιχείων. Ο φοίνικας και η άμπελος αποτελούσαν ιδιαίτερα φυτικά σύμβολα με μεγάλη θρησκευτική και λατρευτική σημασία για τους αρχαίους Έλληνες, αποτελώντας διαχρονικά σύμβολα του Ελληνισμού, καθώς ήταν συνδεδεμένα με τη λατρεία των Θεών (άμπελος-Διονύσιος) και χρησιμοποιούνταν στις βραβεύσεις των νικητών των αγώνων. Παράλληλα, λειτουργούσαν ως αποτρόπαια των κακών πνευμάτων, ώστε να στεριώσει η νέα οικία με καλοτυχία.
Άλογο (Ίππος): Ο ίππος ήταν αρχαίο σύμβολο ισχύος και έμβλημα των αρχαίων θεών (όπως ο Ποσειδώνας και η Αθηνά) και ηρώων (όπως ο Ηρακλής). Στην αρχαιότητα χρησιμοποιούνταν και ως παιδικό παιχνίδι. Το παρόν εκτίθεται στο Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας, 450 π.Χ..
Η Αττικόν Φως με τη σειρά «Μινωικών & Μυκηναϊκών μοτίβων» περιλαμβάνει τα χαρακτηριστικότερα δείγματα της αρχαίας μυκηναϊκής και μινωικής κεραμικής τέχνης, τα οποία επιτελούσαν κυρίως λατρευτική, διακοσμητική και χρηστική λειτουργία, όπως αντίγραφα των γοητευτικών λατρευτικών ειδωλίων («Φ», «Ψ» και «Τ») και μινιατούρες σε κλίμακα μυκηναϊκών και μινωικών αγγείων με διακόσμηση αρχαίων αναπαραστάσεων. Μινωικός είναι ο πολιτισμός που αναπτύχθηκε στην Κρήτη περίπου το 2600 π.Χ. έως το 1100 π.Χ., οπότε και η κεραμική τέχνη γνώρισε ιδιαίτερη άνθιση. Ο μυκηναϊκός πολιτισμός που άνθισε κατά κύριο λόγο στην κεντρική ηπειρωτική και νότια Ελλάδα στα νησιά του Αιγαίου (όπως στη Θήρα) και την Κρήτη άφησε εξαίσια δείγματα κεραμικής τέχνης. Στα βασικά γνωρίσματα της μυκηναϊκής τέχνης διακρίνονται: η εμφάνιση μιας στιλπνής βαφής μαύρου ή κόκκινου χρώματος στα αγγεία της περιόδου και οι απεικονίσεις ζώων, πουλιών και ανθρώπινων μορφών ή ακόμη και σκηνές διηγηματικού χαρακτήρα.
Δ. Συλλογή Ερυθρόμορφα Αγγεία Ο ερυθρόμορφος ρυθμός αποτέλεσε το βασικό τρόπο διακόσμησης αγγείων κατά την κλασική περίοδο. Η τεχνική της ερυθρόμορφης αγγειογραφίας που αντικατέστησε σταδιακά από τον 6 ο αιώνα π.Χ. την μελανόμορφη έδωσε στους αγγειογράφους την πρόσθετη δυνατότητα να ζωγραφίζουν πολυπρόσωπες σκηνές με μορφές που αλληλεπικαλύπτονταν. Από τη φημισμένη συντεχνία των κεραμέων της Αρχαίας Αθήνας πήρε το όνομα η περιοχή Κεραμεικός, καθώς σ’ αυτή την περιοχή λειτουργούσαν τα εργαστήριά τους οι αρχαίοι τεχνίτες κεραμείς (αγγειοπλάστες – αγγειογράφοι).
Copyright©2025 – 2026➤ attikonfos|dazzling web solutions
Το περιεχόμενο περιέχει πνευματικά δικαιώματα